De Piano


De piano is ÚÚn van de meest populaire en veelzijdige instrumenten. Het toonbereik is groot en wordt slechts overtroffen door dat van het orgel. Ook is het instrument in grote mate expressief. De piano komt in de 19e eeuw tot grote bloei en wordt het huisinstrument bij uitstek. Hij wordt gebruikt als solo- Ŕn als begeleidingsinstrument.
Naast het vleugelmodel - klankkast en snaren horizontaal - kent men het rechtopstaande model, dat je hieronder ziet afgebeeld. Dit model is later ontwikkeld en wordt het meest gebruikt omdat het goedkoper is en kleiner.
De eerste piano, de pianoforte (dit was een vleugelmodel), werd omstreeks 1700 gebouwd door een Italiaan, Bartolomeo Cristofori, die met experimenten bezig was om een toetsinstrument te produceren, dat meer op de aanraking van de speler reageerde dan het klavecimbel (op dit instrument kon je de geluidsterkte niet be´nvloeden, dus van hard naar zacht was niet mogelijk). Op de pianoforte kon je de geluidsterkte wel be´nvloeden, door de toets zachter of harder aan te slaan. Deze ontdekking maakte het mogelijk dat je op dit toetsinstrument in grote mate expressief kunt spelen.
Dit instrument werd pianoforte genoemd omdat je er zowel zacht (piano) als sterk (forte) op kon spelen, iets wat op het klavecimbel dus niet kon.

 


De Piano

Wil je zien hoe een piano er van binnen uit ziet klik dan op : de binnenkant van een piano.

FAMILIE: Snaarinstrumenten, ook wordt de piano wel ingedeeld bij de toetsinstrumenten.
NAAM BESPELER: Pianist(e)
TOONOMVANG: Ongeveer 7 octaven.
MATERIAAL: Hout, ijzeren frame en snaren van metaal.
GROOTTE: De piano is ongeveer 1,2 meter lang.
AFKOMST: De piano heeft zich ontwikkeld uit de vleugel in de vroege 19e eeuw, toen er behoefte was aan een goedkopere piano die minder ruimte in beslag nam.
CLASSIFICATIE: Hij behoort tot de groep chordofonen (dit zijn instrumenten waarbij het geluid wordt voortgebracht door het in trilling brengen van snaren).