De Basgitaar


De elektrische basgitaar gebruikt elektronica om het geluid te versterken.
De elementen (een soort microfoontjes) vangen de trillingen van de snaren op en sturen deze door via het snoer naar de versterker, zodat je het geluid kunt horen.
De klankkast is niet hol (zoals bij de akoestische gitaren), maar massief. Hierdoor wordt de klankkast ook wel "plank" of "solid body" genoemd.
De basgitaar heeft 4 snaren (meer is ook mogelijk) en is lager gestemd dan de elektrische gitaar, waar hij van afstamt.
Oorspronkelijk is de basgitaar ontwikkeld voor de spelers van de contrabas (b.v in de jazz - en Country & Westernmuziek). Hierdoor kregen zij de beschikking over een draagbaar en gefret instrument (de hals van de basgitaar was verdeeld in vakjes d.m.v. frets). Hij werd daardoor makkelijk bespeelbaar en bovendien kon het instrument versterkt worden.

Meer info: www.muziekindex.nl/p/frame/gitaar_elektrisch.html


De Basgitaar

FAMILIE: Snaarinstrumenten.
NAAM BESPELER: Gitarist(e).
TOONOMVANG: Bijna 4 oktaven.
MATERIAAL: Hout, plastic en metaal.
GROOTTE: Tussen 97 en 102 cm lang.
AFKOMST: De eerste experimenten met elektrische gitaren begonnen vanaf 1920 in de V.S.
CLASSIFICATIE: Hij behoort tot de groep chordofonen (dit zijn instrumenten waarbij het geluid wordt voortgebracht door het in trilling brengen van snaren). Ook wordt hij wel ingedeeld bij de groep elektrische/ elektronische instrumenten.