Wat kun je er zelf aan doen?

Het kan zijn dat je al lichamelijke klachten hebt (bij voorbeeld vermoeidheid, verstopping, buikpijn, onregelmatige menstruatie). Ook als je je nog goed voelt, is het nuttig om via een controlelijst na te gaan hoe je toestand is. Zo'n controlelijst vind je b.v. in de boekjes van Jaap Spaans: 'Slank, slanker, slankst' en 'Ik eet als niemand het weet' (zie Boeken). In deze boekjes vind je ook een zelfhulpprogramma.
Ook via het informatiemateriaal van de Stichting Anorexia en Boulimia Nervosa (zie Adressen) kun je heel goed nagaan of er bij jou sprake kan zijn van een eetstoornis. Op de site van deze Stichting staan ook controlelijsten voor een eerste oriŽntatie wat betreft de ernst van je eetprobleem (www.sabn.nl).
Soms hebben de mensen uit je omgeving eerder iets in de gaten dan jij zelf. Als je op school, in je familie of vriendenkring iemand hebt met wie je je problemen kunt bespreken is het heel fijn om samen de informatie door te nemen.
Bedenk wel dat je de diagnose 'eetstoornis' niet alleen maar via een controlelijst kunt stellen. Daarom is het belangijk zo snel mogelijk deskundige hulp in te roepen. Dat kan bij voorbeeld je huisarts zijn. Probeer of je bij hem/haar aan het goede adres bent. Niet alle huisartsen zijn goed op de hoogte van de verschijnselen van eetstoornissen. Dat komt ook omdat de patiŽnten het soms erg moeilijk vinden rechtstreeks tegen de huisarts te zeggen wat er aan de hand is. Als je je huisarts om raad vraagt, probeer dan dus eerlijk en duidelijk te zeggen dat je bang bent een eetstoornis te hebben. De huisarts kan je doorverwijzen naar RIAGG/GGZ of gespecialiseerde klinieken. Ook hierbij is het zaak na te gaan of de er bij de hulpverlenende instantie genoeg kennis en ervaring is op het gebied van eetstoornissen. Je kunt ook beginnen met deelname aan een zogenaamde zelfhulpgroep. Informatie daarover kun je krijgen bij de Stichting Anorexia en Boulimia Nervosa (zie Adressen).

In ieder geval: Blijf niet in je eentje piekeren en worstelen! Iemand in vertrouwen nemen en erover praten is de beste stap om aan je probleem te gaan werken. Als je dat (nog) niet durft, lees er dan eerst zelf wat meer over en zoek daarna hulp. Om erachter te komen waarom je niet tevreden bent met jezelf zoals je bent, is veel geduld en moed nodig. Soms kom je erachter wat de oorzaak is, soms ook niet. Als er duidelijk sprake is van een trauma, moet daar natuurlijk ook aan gewerkt worden. Het is hoe dan ook belangrijk te beseffen dat je jezelf via de eetstoornis zo ontzettend veel tekort doet. Dat is de eerste stap om aan je genezing te werken.

Volgende pagina : Wat kun je doen als je klasgenoot, vriend(in) een eetstoornis heeft?