Type : Vrachtschip
Tonnage : 2900 ton
Bouwjaar : 1969
Datum ondergang : 19 april 1983
Diepte : 10 & 27 m.

"Een misselijkmakend wrak"
Je zwemt door een van de vele deuren. Door de patrijspoorten schijnen ronde bundels licht op de vloer. Overal scharrelen vissen rond. Een deuropening leidt naar een andere ruimte, hier dringt nauwelijks licht door. In het licht van je lamp kan je een trap onderscheiden. Deze leidt naar boven, nee, naar beneden of....? Je zwemt door. In de verte zie je een blauw schijnsel door een van de vele scheuren. Plotseling sta je oog in oog met een enorme tandbaars. Langzaam draait hij van je weg en verdwijnt door een deuropening. Je volgt hem, deze ruimte loopt dood. Aan de zijkant herken je een toiletpot, vreemd een toiletpot tegen de muur.. ! Je wordt wat licht in je hoofd , je maag begint op te spelen. Snel kijk je op je dieptemeter 25m. Je weet toch zeker dat je niet dieper was dan 15m. toen je het wrak binnen ging. Je bent toch ook nergens omlaag gegaan? .



Je krijgt een licht gevoel van onrust over je heen. Niet ver bij je vandaan dringt door een brede scheur in de romp helder blauw licht naar binnen. Deze uitgang is afgesloten door een bewegend muur van glasbaarsjes die zich als een gordijn opent als je dichterbij komt. Snel zwem je naar buiten.

Ja, het is even wennen duiken op de Giannis-D. Sommige wrakken komen bij het zinken keurig neer op hun boeg en lijken onder water hun tocht voort te zetten. Goed voorbeeld hiervan is de Thistlegorm. Oriëntatie op zo'n wrak vormt geen enkel probleem. Andere schepen gaan lekker op hun zij liggen. Zij hebben duidelijk hun laatste rustplaats gevonden. Bijvoorbeeld de Ghrisoula-K. Duidelijk is altijd wat boven en wat beneden is. Meer moeite kost het te herkennen van de ruimte waarin je je bevindt. Plafonds blijken muren te zijn en wanden vloeren.



Maar pas echt lastig wordt het als een schip met een hoek van ongeveer 45 graden op de bodem van de oceaan ligt. Dat is het geval met de Giannis-D.

Bij rustig weer is het wrak al vanaf de oppervlakte goed te zien. Het topje van één van de masten steekt tot 3 meter onder het wateroppervlak. Deze wordt door de bezoekende duikschepen ook vaak gebruikt om hun schip aan vast te leggen. Het nog goed in takt zijnde achterschip van de Giannis-D ligt op een maximale diepte van 26 meter. Aan bakboordzijde begint hier ook meteen de opbouw. Er zijn diverse ingangen om het schip binnen te gaan. Aan stuurboordzijde kan men via de ventilatieroosters meteen de machine kamer in. Deze imposante ruimte is nog in redelijk goede staat. Meteen vallen de rijen kleppen op welke boven op de motoren staan. Als men in de machinekamer weer omhoog zwemt kan je de plaats bereiken waar zich nog een luchtbel bevindt. In deze paar vierkante meter grote ruimte kan men beter zijn automaat in de mond houden en bestaat er een grote kans dat je duikpak een flinke wasbeurt achteraf nodig heeft. Van het middenschip is niet veel meer over. Her en der liggen nog grote metalen schotten op de zeebodem. Veel verder naar voren bevindt zich nog wel het voorschip. Dat is ook beslist een duikje waard.

Meer informatie over de Giannis D bij: Tour Egypt


Reacties en aanvullingen op deze pagina E-mail Ron Offermans
Laatste update 21 maart 2007