Mosselen
Mytilus edulis
Grootte:tot 10 cm.
Paaitijd : voorjaar
Aantal eitjes : vele miljoenen

"Ze zijn er weer".

Als de "R" in de maand is, worden de eetbare mosselen door mensen in enorme hoeveelheden gegeten. Dit gebeurt nu al eeuwen lang.
Al in de 13e eeuw bestonden er in Frankrijk kwekerijen.

De staat waarin de mosselstand verkeert is tekenend voor de kwaliteit van het water waarin ze leven. Een mossel is constant bezig het water te filteren, en haalt daar uit voedsel deeltjes. Als zich in het water giftige stoffen bevinden slaat hij die in zijn lichaam op. Als de concentratie giftige stoffen in zijn lichaam te hoog wordt, sterft de mossel.

Een mossel hecht zich vast door middel van zijn byssusdraden. Deze worden als dunne straaltjes vloeistof uitgescheiden, waarna ze door het contact met water onmiddellijk verharden, zodat een stevige hechtdraad overblijft. In tegenstelling tot bijvoorbeeld de oester hoeft dat niet permanent te zijn. De mossel is in staat om de byssusdraden weer te absorberen, zodat hij op zoek kan gaan naar een geschiktere plek. Er worden door medische wetenschappers onderzoeken gedaan naar de eigenschappen van de Byssusdraden en dan met name naar hun lijmcapaciteit. Er zijn plannen om deze lijm in de toekomst te gaan gebruiken voor het herstellen van botbreuken.

De mossel produceert vele miljoenen eitjes, die hij in het voorjaar uitstoot. De vrijgekomen larven leven de eerste tijd tussen het plankton, tot zij een geschikte plaats vinden om zich te vestigen. Dit zal in de meeste gevallen een harde ondergrond zijn, zoals een steen of een houten paal. Maar het kan ook een andere mossel zijn die zich reeds ergens heeft gevestigd. Op deze manier kunnen mosselen hele grote stukken zeebodem bedekken, de zogenaamde "mosselbanken"

Verspreidingsgebied
Noordzee
Zeeland
Foto's & tekst
Email: Ron Offermans