Zee-egels
Sea Urchins ( Diadema )

Iedereen die wel eens in een zee-egel heeft getrapt zal dat niet snel vergeten. De vlijmscherpe punten doorboren met gemak de huid en zijn niet eenvoudig te verwijderen. De wonden genezen langzaam. Toch zijn het mooie en fascinerende dieren.

Duikers hebben de meeste kans om ze tijdens een nachtduik tegen te komen. Overdag zitten ze meestal verscholen onder rotsen, om pas als de nacht is gevallen op voedseljacht te gaan. Met de zich aan de onderzijde bevindende mondopening grazen ze naar algen. Sommige soorten eten ook sponzen. Hiervoor is hun centrale mondopening uitgerust met goed ontwikkelde kaken met een stel hoornachtige tanden, beter bekend als de "lantaarn van Aristoteles" De anus bevindt zich op de bovenzijde van het lichaam.

Net als zeesterren bezitten ze kleine voetjes met zuignapjes, die ook bij zeesterren zorgen voor hun voortbeweging, maar de stekels van de zee-egels, aan de onderzijde van hun lichaam, helpen ook bij hun voortbeweging. Zee-egels kunnen zich hierdoor veel sneller voortbewegen dan zeesterren.



Zee-egels bestaan in principe uit een holle schaal met stekels. Slechts weinig ruimte wordt ingenomen door interne organen. De ruimte die overblijft zit daarom vaak boordevol met sperma of eieren. Dit is dan ook de reden waarom ze erg geliefd zijn bij vooral Japanse vissers. De rauwe inhoud van sommige zee-egels wordt in Japan gezien als een grote delicatesse.

Verspreidingsgebied
o.a. Rode Zee
Foto's & tekst
Email: Ron Offermans